مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٠

7 - سورة الاعراف

را ؛ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ گويند اين به فراموش « 1 » ماندگان ، قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ آورده بودند به ما حق را رسولان پروردگار بدان جهان ، فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أ هيند ما را امروز شفيعان ، تا ما را شفاعت كنند ايشان . أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ يا بازبرده شويم بدان جهان ، تا جز آن كنيم كه مىكرديم « 2 » از كفر و عصيان . قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ زيان‌كار شدند ، و به تنهاى خويش خاكسار شدند ؛ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ و باطل شد آن دروغ‌ها كه مىگفتند ، و گمراهى آمد از آن راهى كه مىرفتند . ( 53 )

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ

هرآينه آفريدگار شما آن خداى است كه آفريده « 3 » آسمانها و زمينها را در مدت شش روز اين جهان ، ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ باز ظاهر كرد كمال ملك خويش را بر مميّزان . يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ مىپوشاند شب را به روشنايى روز و روز را به تاريكى شب ، يَطْلُبُهُ حَثِيثاً مىروند به دم يكديگر به شتاب چون كسى كه گريزنده‌يى را « 4 » مىكند طلب ؛ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ و آفتاب و ماه و ستارگان ، همه مسخّران آدميانند به فرمان ، أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ مر وى را « 5 » اند آفريدگان ، و مر وى را « 7 » ست بر ايشان فرمان ، تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ بزرگ است خدا آفريدگار عالميان . ( 54 )

ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً

بخوانيت خداوند خود را « 6 » به زارى نهانى ، و آشكارى ؛ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ و [ ى ] دوست ندارد از حد درگذرندگان را ، دعاهاى ناصواب گويندگان را . ( 55 )

( 1 ) - ت : بفراموشت . ( 2 ) - اصل : مىگيرديم . ( 3 ) - ن و ت : بيافريد . ( 4 ) - ن : راه . ( 5 ) - ن : ورا . ( 6 ) - ن : « خود را » ندارد . ( 7 ) - ن : ورا .