مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٤

7 - سورة الاعراف

يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ

اى فرزندان آدم به نزد هر جاى نمازى جامه بپوشيت ، وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا و بياشاميت و بخوريت ، و اسراف مكنيت « 1 » ؛ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ چه وى دوست ندارد ، آن را كه اسراف به جاى آورد .

( 31 )

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ

بگوى يا محمد كى « 2 » حرام كرد آرايش را ، كه خداى تعالى پديد آورده از بهر بندگان را ، وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ و از روزىها طعام خوش بمزه گواران را . قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا بگو كه اين‌ها مر مؤمنان راست در دنيا به اصالت ، و كافران را به تبعيّت ، خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ خالص مر مؤمنان را بود روز قيامت ، و كافران را نبود به ايشان « 3 » شركت ؛ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ همچنين پيدا كنيم آيتها ، مر قومى را كه مىدانند حقيقت‌ها . ( 32 )

قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ

بگوى كه خداى تعالى فاحشه‌ها را حرام كرده است آشكارا « 4 » و نهان وى و آن كباير است ، وَ الْإِثْمَ و كارى كه به بزه افكند و آن صغاير است ؛ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ و ستم كردن بر خلق به ناحق وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً و آنك شريك « 5 » آريد به خداى تعالى بىآنك صورت بندد در وى آمدن حجت ، وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ و آنك دروغ گوييت بر خداى تعالى به جهالت . ( 33 )

وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ

و مر هر امّتى را روزگارى است مقدّر ، فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ چون آمد اجل ايشان نه سپس‌تر روند و نه پيشتر . ( 34 )

( 1 ) - اصل : مىكنيت . ( 2 ) - ن و ت : كه . ( 3 ) - ن : با ايشان . ( 4 ) - ن و ت : آشكار . ( 5 ) - ن : شرك .