مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩١

7 - سورة الاعراف

شويت . ( 19 )

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ

وسوسه كرد ايشان را شيطان ، لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما تا پيدا كند مر ايشان را آنچه پوشيده كرده شده بود از ايشان ، عورتهاى ايشان . وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ گفت بازنداشت‌تان - پروردگارتان از اين درخت مگر از بهر آنك اگر بخوريت ، همچون فرشتگان « 1 » شويت ؛ در انقطاع شهوت ، و آسان شدن آوردن طاعت ، أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ يا جاويدانه « 2 » مانيت در جنّت . ( 20 )

وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ

و سوگند ياد كرد ايشان را كه منم شما را از ناصحان . ( 21 )

فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ

پس در افكندشان در بلا « 3 » به فريب و دستان ؛ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما چون از بر آن درخت چشيدند ، پديد آمد مر ايشان را عورت‌هاى ايشان تا بديدند ، آنچه « 4 » مىنديدند . وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ و آغازيدند « 5 » برگهاى درخت انجير بهشتى بر اندام خويش پوشيدن ، و در ستر خويش « 6 » كوشيدن ؛ وَ ناداهُما رَبُّهُما و خطاب كردشان ، پروردگار ايشان : أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ ا نهى نكرده بودم از آن درخت شما را ، وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبِينٌ و نگفته بودم‌تان كه شيطان « 7 » دشمن پيداست مر شما را . ( 22 )

قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا

گفتند آدم و حوّا ، اى پروردگار ما ؛ بر تنهاى خويش ستم كرديم ، وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ و اگر نيامرزى ما را و نبخشايى

( 1 ) - ن و ت : فريشتگان . ( 2 ) - ن : جاودانه . ( 3 ) - ن : به بلا . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - اصل : زير كلمهء « آغازيدند » نوشته است ، « يعنى در استادند » . ( 6 ) - ن و ت : و در ستر عورت خود كوشيدن . ( 7 ) - ن و ت : ابليس .