مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨
6 - سورة الانعام
آن بتان نام كرده ؛ لا يَطْعَمُها إِلَّا مَنْ نَشاءُ بِزَعْمِهِمْ نخوردش مگر آن كسان كه « 1 » ما خواهيم ، و نگيرد مگر آن كسى كه ما دهيم . وَ أَنْعامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُها و چهارپايانى است حرام كرده پشتهاشان : يعنى آنك وى را « 2 » حام نام مىكردند ، و بر نشستن بر وى حرام مىكردند ؛ وَ أَنْعامٌ لا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا و چهار پايانى است كه بر وى خداى تعالى را ياد نمىكنند ، يعنى سايبه كردند و از وى منفعت برنمىگيرند ، و نمىشناسند كه اين نعمت است و شكر و حمد نمىگويند ، افْتِراءً عَلَيْهِ و اين دروغى است كه بر خداى تعالى مىگويند ، سَيَجْزِيهِمْ بِما كانُوا يَفْتَرُونَ و هرآينه جزا دهدشان بدين دروغ كه مىسازند . ( 138 )
وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا
و گفتند آنچه « 3 » در شكمهاى بحيره و سايبه و وصيله است از بچّه مباح است مر نران ما را ، وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا و حرام است مر مادگان ما را ؛ وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ و اگر اين بچّه مرده آيد ، همه در وى شريكان شوند و خوردنشان بشايد ؛ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ هرآينه جزا دهدشان بدين صفت كه مىكنند از تحليل و تحريم ، چه وى است حكيم عليم .
( 139 )
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ
زيانكار « 4 » و خاكسار شدند آنها كه كشتند فرزندان خويش را « 5 » به سفاهت و جهالت ، وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ و حرام كردند آنچه « 6 » روزى كردشان خداى تعالى به دروغ و
( 1 ) - ن : آن كسى كه . ( 2 ) - ن : ورا . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن و ت : زيانكار شدند . ( 5 ) - ن : « را » ندارد . ( 6 ) - ن : آنج .