مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

6 - سورة الانعام

بيا « 1 » به سوى ما كه راه راست نزد ماست ، قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى بگوى كه راهى كه « 2 » نمودهء پادشاست ، وى است راه راست ؛ وَ أُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ و ما را فرمان است ، كه گردن دهيم مر خداوندى را كه پروردگار عالميان است . ( 71 )

وَ أَنْ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ اتَّقُوهُ

و فرمان است كه نماز بر پاى داريت ، و ترس‌كارى و پرهيزگارى به جاى آريت ؛ وَ هُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ و وى است آن خداوندى كه به وى بازگردانيده شويت روز قيامت ، از بهر جزاى طاعت و معصيت .

( 72 )

وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ

و وى است آن خداى كه بيافريد آسمان معلّق را ، و زمين مطبّق را ، مر پيدا كردن حق را . وَ يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ و بترسيت از روز قيامت ، كه خداى تعالى گويدش بباش بباشد بىمهلت ، قَوْلُهُ الْحَقُّ گفتار وى است راست ، وَ لَهُ الْمُلْكُ و پادشاهى و راست ؛ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ آن روزى كه در دميده شود در صور ، از بهر بعث و نشور ؛ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ دانندهء نهان و آشكار است ، وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ و وى صواب گفتار و كردار و داناست .

( 73 )

وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ

و ياد كن چون « 3 » گفت ابراهيم مر پدر خويش آزر را ، أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً ا مر بتان را به خدايى مىگيرى بر عمى ، إِنِّي أَراكَ وَ قَوْمَكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ من مىبينم ترا و قوم ترا در گمراهى پيدا . ( 74 )

وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ

و همچنين نموديم ابراهيم را

( 1 ) - ن : كه بيا . ( 2 ) - اصل : راه كه . ( 3 ) - كه چون .