مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١

5 - سورة المائدة

أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ تو مطّلعى بر سرّ من و من مطّلع نيستم « 1 » بر سرّ يزدانى ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ تويى داناى هر نهانى . ( 116 )

ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ

نگفتم مر ايشان را ، مگر آنچه تو فرمودى مرا ، أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ كه بپرستيت « 2 » مر خدا [ ى ] تعالى را ، كه پروردگار من است و پروردگار شما ، وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ و بودم گواه بر طاعت و عصيان ايشان ، تا بودم در ميان ايشان ، فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ چون بردى مرا بر آسمان « 3 » ، تو بودى مطّلع بر احوال ايشان ، وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ و تويى گواه بر هر چيزى از افعال و اقوال بندگان . ( 117 )

إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ

اگر عذاب كنى ناگروندگان را به من بندگان تواند ترا رسد ، وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ و اگر بيامرزى گروندگان را به من عصيان كه آوردند از تو سزد ؛ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ تويى تو عزيز كه از طاعت مطيعان ترا منفعتى نى ، و از معصيت عاصيان ترا مضرّتى نى ، حكيمى و صواب كار هيچ كار تو بىحكمتى نى . ( 118 )

قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ

خداى تعالى فرمايد [ كه ] اين آن روز است كه سود دارد راستان را راستى ايشان ، لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً مر ايشان راست « 4 » بهشت جاويدان « 5 » ، كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ، ايشان در آنجا جاويدانان « 6 » . رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ خداى تعالى از ايشان خشنود به نيكويى كردار ، و ايشان از خداى تعالى خشنود به كرامتهاى بسيار ، ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ اينست رستگارى بزرگوار . ( 119 )

لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ

مر خداى تعالى راست ملك آسمانها و زمينها

( 1 ) - ن و ت : نيم . ( 2 ) - ن : پرستيت . ( 3 ) - ن : به آسمان . ( 4 ) - ن : مر ايشان را . ( 5 ) - ن : جاودان . ( 6 ) - ن : جاودانان .