مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٠

5 - سورة المائدة

الشَّاهِدِينَ و بدانيم كه با ما راست گفتى به طريق عيان ، آنچه دانسته بوديم به دليل و برهان ، و باشيم بر وى از گواهى دهندگان . ( 113 )

قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ

آنگه « 1 » دعا كرد عيسى ابن مريم ، اللَّهُمَّ رَبَّنا گفت اى پروردگار ما و خداوند ما و خداوند كلّ عالم « 2 » ؛ أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ بفرستمان ، خوان آراسته از آسمان ؛ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا كه عيد بود اوّل ما را و آخر ما را ، غايب ما را و حاضر ما را ، وَ آيَةً مِنْكَ و حجت من بود و گوايى « 3 » من ، بر صدق دعواى « 4 » من ؛ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ و روزىده‌مان ، و تويى بهترين روزى دهندگان . ( 114 )

قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ

خداى تعالى گفت فرستم اين مايده بر شما از آسمان ، فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ هر كه كافر شود بعد ازين از شما خواهندگان ، فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ من وى را « 5 » عذابى كنم كه بمانند آن عذاب نكنم كسى را از جهانيان . ( 115 )

وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ

و ياد كن يا محمد چون بگويد خداى تعالى روز قيامت مر عيسى ابن مريم را به خطاب هيبت « 6 » ، أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ ا تو گفتى مر ترسايان را « 7 » كه صفت كنيت مرا و مادرى مرا به الوهيّت ؟ قالَ سُبْحانَكَ بگويد پاكا خداوندا ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ نرسد مرا كه بگويم آنچه « 8 » حق نيست ، و جز باطل و محال مطلق نيست ؛ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ اگر گفته باشم تو ميدانى ، تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا

( 1 ) - ن : آنك . ( 2 ) - ن و ت : گفت اى بار خداى ما و پروردگار ما و پروردگار كلّ عالم . ( 3 ) - ن : گواهى . ( 4 ) - ن : دعوى . ( 5 ) - ن : ورا . ( 6 ) - ن : با هيبت . ( 7 ) - ن : مر سايان را . ( 8 ) - ن : آنج .