مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٣

5 - سورة المائدة

برهان . ( 25 )

قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً

خداى تعالى گفت اين زمين مقدّسه بازداشته شد چهل سال از ايشان ، يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ مىروند در اين بيابان ، دوازده سبط در شش « 1 » فرسنگ عاجز و حيران ، فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ غم مخور به آنچه « 2 » رسد به فاسقان . ( 26 )

وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ

و بخوان بر ايشان براستى ، بىفزون و كاستى ؛ قصّهء دو پسر آدم : قابيل و هابيل ، إِذْ قَرَّبا قُرْباناً چون هر دو قربان كردند به نام ملك جليل ؛ قابيل به بندى از كشت خويش شفق و نفايه ، و هابيل را گوسفندى « 3 » از رمهء خويش فربه و گران‌مايه ؛ فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما پذرفته شد از يكى از ايشان و آن هابيل بود ، وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ و پذرفته نشد از آن ديگرى و آن قابيل بود . قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ گفت قابيل ، هرآينه « 4 » بكشمت اى هابيل ؛ تا مردمان چون ما را بينند نگويند كه [ اين ] يكى آنست كه قربان وى مقبول شده است ، و آن ديگرى آنست كه قربان وى مردود شده است ، و وى مخذول شده است « 5 » ، قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ هابيل گفت خداى تعالى قربان كسى را پذيرد « 6 » ، كه او « 7 » راه تقوى گيرد . ( 27 )

لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ

اگر تو دست دراز كنى به من تا بكشى مرا ، من بارى به تو دست دراز نكنم تا بكشم ترا ؛ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ چه من مىترسم « 8 » از خداوند تعالى كه عالم را

( 1 ) - ن : اندر شش . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - ن : و هابيل به گوسبندى . ( 4 ) - ن : كه . ( 5 ) - ن : كه قربان وى مخذول شده است . ( 6 ) - ن : كه خداى قربان آن‌كس پذيرد . ( 7 ) - ن : « او » ندارد . ( 8 ) - ن : مىبترسم .