مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٢

5 - سورة المائدة

و واجب كرده است كه با آن جبّاران حرب كنيت ، وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ و به هزيمت برمگرديت چه از جملهء زيان‌كاران شويت . ( 21 )

قالُوا يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ

گفتند يا موسى در شهر اريحا جبّارانند ، و گردن‌كشان و با تركيبانند ، چهارصد گزانند ، و زيادت از آنند ؛ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها و ما درنيابيم در وى ، تا ايشان بيرون « 1 » نيايند از وى . فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ اگر ايشان بيرون « 4 » روند آن‌گه ما درآييم ، چه ما با ايشان به حرب بس نياييم . ( 22 )

قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا

گفتند دو تن از جملهء آن دوازده تن از نقباى يوشع بن نون و كالب بن يوفنّا كه از خداى تعالى مىترسيدند ، و انعام خداى تعالى بر خود مىديدند ؛ ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ اندرآييت شما به آن شهر ، فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ چون درآييت به وى شما را بود غلبه و قهر ، وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ و بر خداى تعالى توكّل كنيت ، اگر گروندگانيت .

( 23 )

قالُوا يا مُوسى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فِيها

گفتند يا موسى ما بر همانيم ، كه ما در وى نياييم ، تا آنگاه كه ما ايشان را در وى « 2 » مىدانيم فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ برو تو و برادر كلان‌تر تو هارون و شما هر دو حرب كنيت چه ما اينجا قراركنندگانيم . ( 24 )

قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَ أَخِي

موسى گفت اى پروردگار من ، مرا ولايت نيست جز بر خويشتن ، و برادر من نيز در اين معنى همچون « 3 » من ؛ فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ جدا كن ميان ما و اين فاسقان ، و از صحبت ايشان ما را

( 1 ) - ن : برون . ( 2 ) - ن و ت : در آنجا . ( 3 ) - ن و ت : همچو . ( 4 ) - ن : برون .