مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٢

4 - سورة النساء

آمرزد . ( 99 )

وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً

و هر كه در سبيل خداى تعالى هجرت كند ، در زمين « 1 » جاى گشتن بسيار و فراخى عيش يابد . وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ و هر كه بيرون « 2 » آيد از خانهء خويش هجرت‌كننده به آنجا ، كه خداى تعالى فرموده است « 3 » و رسول وى مصطفى ، ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ باز مرگ آيدش [ پيش ] از رسيدن بدانجا ، فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ شد مر وعده و ثواب را از خداى تعالى سزا ؛ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً و خداى تعالى آمرزنده است ، و بر بندگان بخشاينده است . ( 100 )

وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ

و چون به سفر رويت ، بر شما بزه‌اى نيست كه نماز چهار ركعتى را « 4 » دو ركعتى كنيت ، إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا چون از كشتن و خستن و بستن كافران بترسيت ؛ إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً چه كافران مر شما را ، دشمنانىاند پيدا . ( 101 )

وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ

و چون باشى در ميان ايشان ، و خواهى تا نماز خوف كنى با ياران ، فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ پس بايستند گروهى « 5 » از ايشان با تو ، وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ و بگيرندا سلاحهاشان تا در ايشان طمع نكنند عدو ؛ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ چون ركعتى « 6 » نماز كردند ، بايد كه اينها بروند و پيش دشمنان « 7 » بايستند ، وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ و بيايند گروه ديگر كه پيش دشمن بودند ، و ركعت اول با تو نكردند ؛ تا ركعت دويم با تو كنند ، وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ و بايد كه اينها نيز حذر

( 1 ) - اصل : بيابد در زمين ( 2 ) - ن : برون . ( 3 ) - ن : « است » ندارد . ( 4 ) - ن : « را » ندارد . ( 5 ) - اصل : گروه . ( 6 ) - اصل : ركعت . ( 7 ) - ن و ت : دشمن .