مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨١

4 - سورة النساء

كنندگان در سبيل خداى تعالى به مالها و تنهاى ايشان . فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً فضل داد خداى تعالى مر روندگان به غزو را به يك درجت ، بر « 1 » ناروندگان به غزو را به ضرورت ؛ وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى و همه را وعده كرده است خداى تعالى بهشت و نعمت ، وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً و فضل داد خداى تعالى روندگان به غزو را بر ناروندگان بىضرورت به مزد بزرگ در آخرت ،

دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً

درجه‌هاى بسيار و آمرزش و رحمت ؛ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً و خداى تعالى آمرزنده است ، و بر بندگان بخشاينده است . ( 95 - 96 )

إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ

آنها كه جان بردارند ايشان را فرشتگان « 2 » ، و ايشان را « 3 » بر خويشتن ستم‌كنندگان ؛ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ گويندشان در چه بوديت ، كه هجرت نكرديت . قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ گويند مقهور بوديم در زمين مكّه ، قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فرشتگان « 5 » گويند أ نبود فراخى و ايمنى در زمين مدينه ، فَتُهاجِرُوا فِيها كه هجرت كرديتى سوى وى و بيرون « 4 » آمديتى از رنج و فاقه ؛ فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً آنهااند كه دوزخ است جاى بازگشت ايشان ، و بد جايگاهى دوزخ سوزان . ( 97 )

إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ

مگر آنها كه ضعيف‌داشتگانند ، از مردان و زنان و كودكان لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا كه حيله‌اى نتوانند ، و راهى ندانند . ( 98 )

فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ

آنهااند كه بود كه خداى تعالى از ايشان درگذارد ، وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً و خداى تعالى را صفت اينست كه بسيار عفو كند ، و بسيار

( 1 ) - ن : مر . ( 2 ) - ن : فريشتگان . ( 3 ) - ن : « را » ندارد . ( 4 ) - ن : برون . ( 5 ) - ن : فريشتگان .