مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٩

4 - سورة النساء

سَتَجِدُونَ آخَرِينَ

هرآينه قوم ديگر را يابيت از منافقان ، يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ وَ يَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كه مىخواهند كه ايمن شوند از شما مؤمنان ، و ايمن شوند از قوم خويش يعنى كافران . كُلَّما رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيها هر بارى كه به كفر خوانده شوند بدان بازگردند ، فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ اگر از حرب شما جدا نروند وَ يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ و شما را گردن ندهند ، وَ يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ و دستها از حرب شما در نكشند ؛ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ بگيريت‌شان ، و بكشيت هر كجا يابيت‌شان ؛ وَ أُولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبِيناً و آنهااند كه شما را دست داديم به قتل و قتال ايشان ، و گرفتن فرزند [ ان ] و مال ايشان . ( 91 )

وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً

و روا نيست مؤمنى را « 1 » ، كه بكشد مؤمنى را ؛ إِلَّا خَطَأً ليكن اگر به خطا كشته شد ، حكم آن نوشته شد . وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ و هر كه مؤمنى را به خطا بكشد ، بندهء مؤمنى بايد كه آزاد كند ، وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ و ديت تمام به ورثهء كشته بسپارد ، إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا مگر « 2 » ورثه آن ديت ببخشند . فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ اگر كشته از جملهء قومى « 3 » بود كه دشمنان شما بوند ؛ يعنى حربيان و وى ايمان آورده ، و از دار « 4 » حرب به دار اسلام هجرت ناكرده ؛ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ بندهء مؤمنى آزاد كند به طريق كفّارت ، و واجب نشود ديت . وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ و اگر كشته از قومى « 5 » بود كه ميان شما و ايشان عهد است يعنى [ از ] اهل ذمّت ، فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ هم ديت واجب آيد در وى وهم كفّارت ؛ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ هر كه توانايى آزاد كردن بنده

( 1 ) - ن : مر مؤمنى را . ( 2 ) - ن : مگر كه . ( 3 ) - اصل : قوم . ( 4 ) - ن : در دار . ( 5 ) - اصل : قوم .