مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧١

4 - سورة النساء

وَ عِظْهُمْ و پند ده همه را بر سر ملا ، وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً و هر يكى را جدا جداييم كن در خلا . ( 63 )

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ

و نفرستاديم هيچ پيغامبرى مگر تا وى را طاعت دارند به فرمان خداى تعالى و علم وى ، و به مشيّت « 1 » وى و حكم وى ، وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ و اگر ايشان بر تنهاى خود ستم كردند ، چون جزى ترا « 2 » حكم كردند . جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ سوى تو آمدندى ، و از خداى تعالى به اخلاص آمرزش خواستندى ، و ترا به خداى تعالى شفيع آوردندى ، لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً هرآينه « 3 » خداى تعالى را [ توبه ] پذيرنده و بخشاينده يافتندى .

فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ

نه چنان است كه ايشان مىگويند ، سوگند به خداوند تو كه مؤمن نبوند حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ تا در هر اختلافى كه در « 4 » ميان ايشان افتد در حكم آن به تو بازنگردند ، ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ باز در دلهاى خويشتن « 5 » مر آن حكم را كه تو كردى تنگيى و ردّى و ناپسنديى « 6 » نيابند ، وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً و حكم ترا بىكراهت دل گردن نهند « 7 » . ( 64 - 65 )

وَ لَوْ أَنَّا كَتَبْنا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ

و اگر ما فريضه كرديمى بر ايشان كه خويشتن را بكشيت تا آن « 8 » توبهء شما بود از آن « 11 » جنايت ، أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيارِكُمْ يا بيرون « 9 » رويد از خانه‌هاى خويشتن « 10 » به هجرت ، ما فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ نكردندى اين كار مگر اندكى به سبب صعوبت ؛ وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِهِ

( 1 ) - ن : و تمشيت . ( 2 ) - ن و ت : جز ترا . ( 3 ) - ن : « هرآينه » ندارد . ( 4 ) - ن و ت : « در » ندارد . ( 5 ) - ن : خويش . ( 6 ) - ن : ناپسندى . ( 7 ) - ن : بىكراهيت دل گردن ندهند . و در ت نيز « نهند » . ( 8 ) - ن : « آن » ندارد . ( 9 ) - ن : برون . ( 10 ) - ن : خويش . ( 11 ) - ن : « آن » ندارد .