مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٤

4 - سورة النساء

تعالى دانا بود در ازل به ايشان كه بيايد ازيشان اين مخالفت . ( 39 )

إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ

خداى تعالى ستم نكند مقدار « 1 » ذرّه [ اى ] ، به نهادن گناه ناكردن « 2 » بر بنده‌اى ؛ وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها و اگر آن ذرّه نيكى بود ، آن را مضاعف كند ، وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً و از نزد خود مزد بزرگ دهد . ( 40 )

فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ

چگونه بود حال ايشان به قيامت ، چون آريم از هر امّتى گواهى « 3 » يعنى پيغامبران امّت ؛ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً و آريمت يا مصطفى ، بر اينها گواه . ( 41 )

يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ

آن روز آرزو برند كافران ، و رسول را نافرمانىكنندگان ، كه كاشكى راست كنندى به ايشان زمين يعنى خاك كنندىشان ، چنانك حيوانات ديگر را جز پرى و آدمى ؛ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً و نتوانند ، كه بر خداى تعالى سخنى بپوشانند . ( 42 )

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى

اى مؤمنان نزديك مياييت به نماز و مسجد و شما مستان ، حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا تا آنگاه كه دانيت كه چه مىخوانيت از قرآن ؛ و نيز به مسجد اندر مياييت با جنابت مگر از بهر گذشتن بود نه از بهر نشستن ، تا وقت سرو تن شستن .

وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ و اگر بيماران باشيت يا مسافران ، أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ و آمده باشد يكى از شما از موضع قضاى حاجت آدميان ؛ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ يا صحبت كرده باشيد « 4 » با زنان فَلَمْ تَجِدُوا ماءً و آب نيابيت ، فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً از بهر جنابت و حدث به خاك پاك تيمّم كنيت ، فَامْسَحُوا

( 1 ) - ن : به مقدار . ( 2 ) - ن : ناكرده . ( 3 ) - ن : گوايى . ( 4 ) - اصل : باشد .