مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٢

4 - سورة النساء

مردان را بر زنان به عقل و قوّت ، و جمعه و جماعت ، و ولايت و شهادت ، و ملك و طلاق و رجعت ، و تضعيف ميراث و قسمت ؛ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ و به آنچه هزينه مىكنند بر عيال خويش ، از اموال خويش . فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ زنان پارسا آنانند ، كه خداپرستانند ، حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ و حق‌هاى شويان به غيبت ايشان نگاه‌دارندگانند بِما حَفِظَ اللَّهُ بنگاه داشت خداى تعالى ايشان را ، پس نيكو داريد ايشان را . وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ و آن زنان كه بترسيت كه سر برآرند ، و طاعت ندارند ؛ فَعِظُوهُنَّ پند دهيدشان ، وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ و در بسترها از خود ببريت‌شان ، وَ اضْرِبُوهُنَّ [ و ] به زينتشان . فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا اگر طاعت داشتندتان بهانه مجوييت ، و سخنان گذشته را بازمگوييت « 1 » ، إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً چه خداى تعالى بزرگ و بزرگوار است با علوّ و كبرياى خويش عذر مىپذيرد ، و بگذشته و بگذاشته « 2 » بازمىنگيرد . ( 34 )

وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما

و اگر بدانيت كه ميان زن و شوى مخالفت و ناخوشى است ، فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها بفرستيد متوسّطى از كسهاى اين و متوسّطى از كسهاى آن تا بينند « 3 » كه عيب از كيست ؛ إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما اگر به صلاح آوردن بود مراد اين متوسّطان ، الفت و موافقت پديد آورد خداى تعالى ميان ايشان ؛ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً خَبِيراً چه خداى تعالى قصد ايشان داند ، و خلق را از آن آگاهاند . ( 35 )

وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً

و خداى تعالى را پرستيت ، و با وى « 4 » شرك مياوريت « 5 » ، وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً و با پدر و مادر نيكويى كنيت ؛ وَ بِذِي الْقُرْبى

( 1 ) - اصل : مىگوييت . ( 2 ) - ن : و گذاشته . ( 3 ) - ن : ببينند . ( 4 ) - ن : بوى . ( 5 ) - ن و ت : مياريت .