مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٤١

3 - سورة آل عمران

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً

مپندار يا محمد آنها را كه كشته شدند در سبيل خداى تعالى كه مردگانند ، بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ بلكه « 1 » ايشان نزد خداى تعالى زندگانند ، يُرْزَقُونَ روزى داده مىشوند . ( 169 )

فَرِحِينَ

شادمان مىبوند بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ بدانچه « 2 » دادشان خداى تعالى از فضل خويش به حقّ شهيدان ، وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ و شادى مىكنند به آنها كه هنوز به ايشان نرسيده‌اند از آن « 3 » غازيان ، كه مانده‌اند از پس ايشان ؛ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ كه ترس نيست بر ايشان از عقوبت ، و اندوه نيست به فوت جنّت . ( 170 )

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ

شادى مىكنند به نعمت خداى تعالى و فضل وى ، وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ و خداى تعالى ضايع نكند جزاى هيچ مؤمنى را بر فعل وى . ( 171 )

الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ

آنها كه اجابت كردند خداى تعالى را و رسول را ، از بعد رسيد [ ن ] جراحتها ، لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ مر آنها را كه نيكويى كردند و پرهيز كردند مزد بزرگ است و كرامت‌ها . ( 172 )

الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ

آنها كه گفتند ايشان را مردمان ، يعنى نعيم « 4 » بن مسعود الثّقفى و ديگران ، إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ كه مردمان گرد كردند از بهر شما سپاهها يعنى مشركان ، فَاخْشَوْهُمْ به ترسيت از ايشان ؛ فَزادَهُمْ إِيماناً به فزودشان يقين ، وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ و گفتند بسنده « 5 » است ما را خداى

( 1 ) - ن : بل كه . ( 2 ) - ن : بدانج . ( 3 ) - ن : « آن » ندارد . ( 4 ) - ضبط ازن است . ( 5 ) - ن : پسنده .