مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٨

3 - سورة آل عمران

سرهاى انگشتان مىخايند از خشم آن ؛ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ بگو يا محمد بميريت به خشم و كينهء خويش ، إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ چه خداى تعالى داناست بدان عداوت كه مىداريت « 1 » در سينهء خويش . ( 119 )

إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ

اگر برسد به شما ظفرى و غنيمتى ، و فراخى و نعمتى ؛ ايشان به شادى شما غمگين و پژمان مىشوند ، وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها و اگر برسد به شما رنجى و هزيمتى ، و تنگى و نكبتى ، ايشان به غم شما تازه و شادمان مىشوند . وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا و اگر صبر كنيت بر طاعت ، و بپرهيزيت از معصيت ؛ لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً هيچ زيان نداردتان آن « 2 » دستان ايشان ، إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ چه خداى تعالى داناست به كردارهاى آشكارا « 3 » و نهان ايشان . ( 120 )

وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ

و ياد كن يا محمد چون بيرون « 4 » آمدى بامداد روز احد از جاى باش خويش ، و اهل خويش ؛ [ به صحرا ] ، تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ مىساختى مؤمنان را جايهاى نشست و خاست مر حرب را . وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ و خداى تعالى شنواى آنچه « 5 » گفتى و گفتند ، و داناى آنچه « 6 » بدل داشتى و داشتند . ( 121 )

إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلا

چون به خاطر گذاشتند دو گروه از شما بنو سلمه از خزرجيان ، و بنو حارثه از اوسيان ، كه بددل شوند و نباشند و بروند ؛ وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما و خداى تعالى يار ايشان و نگهدار ايشان ، باز قرار گرفتند و نرفتند و به عصمت خداى تعالى [ بود قرار ايشان ] ؛ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ [ و بر خداى ] توكّل كنند مؤمنان ، در كلّ روزگار ايشان . ( 122 )

( 1 ) - ن : مىدرآريد . ( 2 ) - ن : « آن » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : آشكار . ( 4 ) - ن : برون ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : آنج .