مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٨

3 - سورة آل عمران

تعالى شنوا است و دانا . ( 34 )

إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ

ياد كن چون گفت حنّه زن عمران بن ماثان ، از آن عمران هزار و هشتصد سال بود تا اين عمران . رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً اى پروردگار من نذر كردم مر ترا ، آنچه « 1 » در شكم من است آزاد كرده از اشغال دنيا ، فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ بپذير از من چه تويى شنوا و دانا . ( 35 )

فَلَمَّا وَضَعَتْها

چون با [ ر ] بنهاد ، و دختر زاد : قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى گفت اى پروردگار من اينك زاده آمد ، ماده آمد ؛ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ و خداى تعالى داناتر بدانچه زاد ، چه دانسته بود كه وى چيست پيش از آنك وى بار بنهاد . وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى و نيست پسر هم چون دختر وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ و من نام كردمش مريم تا بدين نام بود خوانده ، وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ و من به تو مىاندخسانم وى را « 2 » و فرزندان وى را « 3 » از ديو رانده . ( 36 )

فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ

پذرفتش خداى تعالى پذرفتن نيكو ، وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً و پروردش پروردن نيكو ، وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا و سپردش به زكرياى پيغامبر ، كه بود شوى خالهء اين دختر ؛ كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ هر بارى كه درآمدى به صومعهء وى زكريا ، وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً يافتى نزد وى روزى مهيّا : ميوهء تازهء تابستان ، به فصل زمستان . قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا گفت يا مريم از كجا اين مر ترا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ گفت اين از نزد آفريدگار ، إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ چه خداى تعالى روزى دهد آن را خواهد بىشمار . ( 37 )

هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ

آنگاه دعا كرد زكريا ، و حاجت برداشت به پادشا . قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ گفت اى پروردگار من ببخش

( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : ورا . ( 3 ) - ن : ورا .