مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٣

2 - سورة البقرة

نكنند ، وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ و آنچه « 1 » هزينه كنيت از خواسته خداى تعالى به وى داناست ، بدهد آنچه « 8 » جزاى شماست . ( 273 )

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً

آنها كه هزينه كنند مالهاى خويش در شب تاريك و روز روشن ، در نهان به تنهايى و آشكارا بر [ سر ] انجمن ؛ فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ مر ايشان راست مزد كار ايشان ، نزد پروردگار ايشان ، وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و ترس‌شان نيست از عقوبت ، و غم‌شان نيست از فوت « 2 » جنّت . ( 274 )

الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا

آنها كه ربا مىخورند به دنيا ، لا يَقُومُونَ برنخيزند « 3 » به عقبى ؛ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ مگر چون پرىزدهء ديوانه شده . ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا اين بدان است كه مىگويند بيع « 4 » با ربا ، برابر است به معنى ؛ وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا با آنك حلال كرد « 5 » خداى تعالى بيع را ، و حرام كرد ربا را . فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ و هر كه آمد به وى پندى ، و شد و رابندى « 6 » ؛ گذشته به وى گذاشتند ، و عقوبت و خصومت برداشتند . وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ و كار وى در مستقبل با خداوند است خواهد نگاه داردش ، و خواهد مخذول گذاردش ، وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ و هر كه بازگردد به حلال داشت آن ، ايشانند دوزخيان ، و در آنجا جاويدا [ ن ] « 7 » . ( 275 )

يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا

نيست كند خداى تعالى مال ربا را ، وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ و فزو [ ن ] كند صدقه‌ها را ؛ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ دوست ندارد خداوند آن را كه نسپاس

( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - اصل . قوت . ( 3 ) - ن و ت : نخيزند . ( 4 ) - ن : كه بيع . ( 5 ) - اصل : حلا كرد . ( 6 ) - اصل : و دشواربندى . كه از « ن » اصلاح شد ( 7 ) - ن : جاودان . ( 8 ) - ن : آنج .