مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٨٢

2 - سورة البقرة

مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ و هر كه از وى آب را چنين نخورد و ليكن آب به كف برگيرد وى است از سپاه من ، و وى را خواهم بردن . فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ چون رسيدند ، و نيك تشنه شده بودند ، به روى در افتادند ، و به دهان آب خوردند ، مگر اندك از ايشان و آن سيصد و سيزده تن بودند فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ [ چون درگذشت از وى طالوت و مؤمنان ، خبر يافتند كه جالوت آمد با هشصد هزار سوار بحرب‌شان ] ؛ گفتند : ما طاقت جالوت و سپاه وى نداريم ، و با وى حرب كردن و روى آوردن نياريم . قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ گفتند آن‌كس‌ها كه به قيامت بىگمان بودند ، و ديدار خداى را تعالى اميد دارندگان بودند :

كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ چند گروه اندك كه غلبه كردند گروه بسيار را به نصرت خداى ، وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ و مر صابران راست معونت و حفظ خداى . ( 249 )

وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ

و چون بيرون « 1 » آمدند پيش جالوت و آن سپاه‌هاى بسيار ، قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً گفتند اى پروردگار ما باران صبر بر ما فروبار ، وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا و پاهاى ما را « 2 » در حرب استوار دار ، وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ و نصرت ده ما را بر قوم كفّار . ( 250 )

فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ

برشكستندشان به نصرت خداى ، وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ و بكشت داود جالوت را به سنگ فلاخن به معونت خداى ؛ وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ و دادش خداى تعالى ملك و رسالت ، وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ و آموختش « 3 » صنعت زره‌گرى بىآتش و آلت وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ

( 1 ) - ن : برون . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - ن : آموختن .