مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٧

2 - سورة البقرة

وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً

و اگر طلاق دهيت‌شان پيش از آنكه « 1 » صحبت كرده باشيت ، و كابين ايشان « 2 » نام برده باشيت ؛ فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ ايشان را نيمهء آن نام برده واجب شود ، إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ مگر كه زن همه بماند ، يا شوى همه بدهد ؛ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى و آنكه « 10 » فضل كنيت به تقوى نزديك‌تر ، يعنى شوى همه را دادن و زن همه را ماندن « 3 » بهتر . وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ و فراموش مكنيت فضل كردن ، و مجاملت در معاملت به جاى آوردن ؛ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ چه خداى تعالى بدانچه « 4 » مىكنيت بيناست ، و هر عملى را در خور وى جزاست . « 5 » ( 237 )

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى

نگاه « 6 » داريد پنج نماز را در اوقات در كلّ حالات خاص نماز ميانگين « 7 » را ، و در تعيين وى خلاف « 8 » است صحابه و تابعين را ؛ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ و بايستيد در نماز مر خداى را قرآن خوانندگان ، و سخن دنيا مانندگان . ( 238 )

فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً

اگر بترسيت از كافران نماز آريت ايستادگان به جماعت ، يا بر ستوران تنها تنها به ضرورت ؛ فَإِذا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ چون « 9 » ايمن شديت از دشمن خداى را شكر آريت ، و نماز را تمام گزاريت ، چنانك آموخته است شما را آنچه « 11 » شما نمىدانستيد .

( 239 )

( 1 ) - ن : آنك . ( 2 ) - ن : « ايشان » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : شوى را همه دادن وزن را همه ماندن . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - اصل : جزاى . ( 6 ) - اصل : نكاح . ( 7 ) - اصل : ميانگى . ( 8 ) - ن : اختلاف . ( 9 ) - اصل : اچون . - در « ن » أ چون - ت : چون . ( 10 ) - ن : آنك . ( 11 ) - ن : آنك .