مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٣

2 - سورة البقرة

صواب . ( 228 )

الطَّلاقُ مَرَّتانِ

طلاق رجعى دو بار است : فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ نگاه داشتن به خوبى به رجعت ، يا رها كردن به نيكويى بماندن تا بگذرد عدّت . وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً و نشايد شما را كه بازستانيت ، چيزى را از آن كابين كه بديشان « 1 » داديت ؛ إِلَّا أَنْ يَخافا أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ مگر كه شوى داند ، كه زن نگاه داشت حقوق مىنتواند ؛ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ درين حال بزه نيست بر زن كه به مال خويشتن بخرد ، و بر شوى كه بدل خلع گيرد ؛ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها اينست حدها [ ى ] خداى تعالى از وى مگذريت « 2 » اى مؤمنا [ ن ] ، وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ و آن‌كس‌ها كه از حدها [ ى ] خداى تعالى درگذرند ايشانند ستمكاران .

( 229 )

فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ

اگر وى را « 3 » طلاق سوّم « 4 » [ دهد ] ، بازنشايد وى را « 7 » [ تا ] شوى ديگر نكند ؛ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ اگر شوى دوم طلاق دهد سپس صحبت ، بزه نيست مر شوى اول را و [ اين ] زن را كه باز نكاح كنند سپس گذشتن عدّت ، اگر دانند كه توانند نگاه « 5 » داشتن حدود شريعت ؛ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ و اين حدها [ ى ] خداى تعالى [ است ] كه پيدا مىكند مر قوم را كه مىدانند ، يعنى آن‌كس‌ها « 6 » كه عاقلان و تأمل‌كنندگانند . ( 230 )

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ

و چون طلاق دهيت زنان را و نزديك آيد به گذشتن

( 1 ) - ن : با ايشان . ( 2 ) - ن : در مگذريت . ( 3 ) - ن : ورا . ( 4 ) - ن و ت : سيّم ( 5 ) - ن : نگه . ( 6 ) - ن : كس‌ها را . ( 7 ) - ن : ورا .