كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٦
[ 174 ] آيه سوّم :
چند خودتان عامل آن نيستند » . قرآن مىفرمايد : « لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ « 1 » » ؛ « يعنى به نفع اوست هرآنچه را كه كسب مىكند و به ضرر اوست ، هرآنچه را كه اكتساب مىنمايد » .
[ 174 ] آيه سوّم :
[ 174 ] آيه سوّم :
در آيات متعدّدى دلالت بر امر به معروف و نهى از منكر مىنمايد كه از آن ميان اين آيه مىباشد :
« الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ » ؛ « 2 »
« آنان‌كه اگر در روى زمين اقتدار و تمكين به آنها دهيم ، نماز به پا مىدارند و زكات به مستضعفان مىدهند ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و از هيچ كس جز خدا نمىترسند ، چون مىدانند كه عاقبت كار به دست خداست » .
خداوند متعال وجوب را مقول به تشكيك قرار داده است كه داراى شدّت و ضعف و رخوت و شدّت مىباشد .
مانند قول خداوند متعال كه مىفرمايد : [ 175 ] « وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ » « 3 » يا « قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ » « 4 » و جز اين آيات شريفه كه امر دالّ بر وجوب را مورد تأكيد و تهديد قرار داده است كه شدّت و اولويّت واجب را برساند .
پايان جلد اوّل « ترجمهء كنز العرفان »
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء ، 286 . ( 2 ) . سورهء حج ، آيهء ، 41 . ( 3 ) . سورهء حجرات ، آيهء ، 9 . ( 4 ) . سورهء حج ، آيهء 41 .