كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥
[ 88 ] آيهء دوّم :
بر اداى آن مىباشد . اين احتمال از نظر نگارنده قوى مىباشد ، چه آنكه اوّلا با اين احتمال آيهء مباركه تنها واجبات را بيان مىنمايد و ثانيا « آتَى الْمالَ » بين ايمان و اقامهء نماز كه هر دو واجب هستند ، واقع شده است و بايد واجب بوده باشد .
پنجم : وفا به عهد ، واجب است .
وفا به عهد ، وفا به نذر و وفا به هر عملى كه انجام آن را با خدا و يا با غير ( اولياى دين ) خدا بر خود لازم نموده است شامل مىگردد .
شش : صبر و استقامت واجب است . « صبر » عبارت است از نگهداشتن نفس بر مكروهى ، به خاطر امتثال امر خداوند و اين صبر از بهترين اعمال و وظايف مكلّف است ، تا آنجا كه رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : ايمان به دو بخش است : يك بخش ، « صبر و شكيبايى » ، و بخش ديگر « سپاس و شكرگزارى » است .
« بأسا » چيزى است كه به مال تعلّق مىگيرد ؛ مانند فقر و « ضرّاء » مربوط به بدن است ؛ مانند مرض و نابينايى و زمين‌گيرى و غيره .
و « حِينَ الْبَأْسِ » ؛ يعنى : هنگام جنگ و جهاد « أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا » ؛ يعنى : آنان در ادّعاى ايمان آوردن ، راستگو هستند : « أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ » ؛ يعنى : آنان وظايف تقوى را در خود جمع نموده‌اند .
* * *
[ 88 ] آيهء دوّم :
[ 88 ] آيهء دوّم :
« وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ « 1 » » ؛
« واى بر مشركان باد همانهايى كه زكات را أدا نمىكنند و آخرت را منكرند » .
آيهء مذكور به‌طور صريح وجوب زكات را بر شخص كافر جهت تهديد بر انجام ندادن آن ، بيان نموده است ، منتهى انجام زكات از كافر در حال كفر ، صحيح نيست ، به دليل آنكه شخص كافر نمىتواند ، اخلاص داشته باشد ؛ چنان‌چه خداوند مىفرمايد : « هيچ چيزى جز كفر آنها ، مانع قبول شدن انفاق‌هاى آنها نشده است » . « 2 »
هنگامى كه كافر مسلمان شود ، وجوب زكات از او ساقط مىشود ، به دليل حديث « اسلام گذشته را از بين مىبرد » . بنابراين اگر در حال كفر ، زكات تلف شود ، بعد از اسلام آوردن ، ضامن نمىباشد .
( 1 ) . سورهء فصلّت ، آيهء ، 7 . ( 2 ) . سورهء برائهء ، آيهء 55 .