كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٣
[ 75 ] آيهء هفتم :
هنگامى كه سجده كردند ( و نماز را به پايان رسانيدند ) بايد به پشت سر شما ( به ميدان نبرد ) بروند . و آن دستهء ديگر كه نماز نخوانده‌اند ( و مشغول پيكار بوده‌اند ) بيايند و با تو نماز بخوانند و بايد آنها وسايل دفاعى و سلاح‌هاى خود را با خود ( در حال نماز ) حمل كنند ، زيرا كافران دوست دارند كه شما از سلاح‌ها و متاع‌هاى خود غافل شويد و يك مرتبه به شما حمله‌ور شوند و اگر از باران ناراحت هستيد و يا بيمار ( مجروح ) باشيد ، مانعى ندارد كه سلاح‌هاى خود را بر زمين بگزارند ، ولى وسايل دفاعى ( مانند زره و كلاه‌خود ) را با خود برداريد . خداوند براى كافران عذاب خواركننده‌اى فراهم ساخته است » .
« طائفه » : به جمعى گفته مىشود كه حداقّل آن يك نفر است .
« سلاح » : نام چيزى است كه انسان به وسيلهء آن از خود دفاع مىكند و جمع آن « أسلحه » است ، مانند خمار كه جمع آن أخمره است ( خمار : پوشش أخمره يعنى پوششها ) .
« وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ » ؛ « گرفتن حذر » كنايه است از شدّت دورى از دشمن كه آماده باشند تا از دشمن دورى و كناره‌گيرى نمايند .
و لام در « فَلْتَقُمْ » و در « لْيَأْخُذُوا » براى امر و دستور است به اتّفاق همهء قاريان ساكن است و در اصل مكسور بوده است و به خاطر اينكه كسره سنگين است ، ساكن شده است .
« ان تضعوا موضعه » ؛ « تَضَعُوا » به وسيلهء نزع خافض و حذف حرف جارّ ، نصب داده شده كه معنايش اين است : « لا اثم عليكم فى ان تضعوا » ؛ « گناهى نيست بر شما كه اسلحهء خود را سر جايش بگذاريد » . كلمهء « فى » حذف شده و ما قبل آن ، در « تَضَعُوا » عمل نموده و يا به سبب حرف جرّ كه در تقدير است ، مجرور مىباشد و در اصل « لتضعوا » عمل نموده و يا به سبب حرف جرّ در تقدير است ، مجرور مىباشد ، در اصل « لتضعوا » بوده است .
به جاى « طائِفَةٌ أُخْرى » ؛ « آخرون » نگفت و همچنين به جاى « لم يصلّوا ، فليصلوا » ؛ « لم تصلّ فلتصلّ » نگفته است به خاطر آنكه كلام را يك بار بر لفظ ، حمل نموده و بار