كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١

1 . حرمت كمك به ظالمان

2 . آيهء تحريم تعاون بر اثم و عدوان : وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ . « 1 » اعانت بر مطلق اثم حرام و منهى است و قطعاً از مصاديق بارز آن ، ظلم است ، پس اعانت بر ظلم هم حرام است .

سنّت : مهم‌ترين دليل مسأله ، روايات فراوان بلكه متواترى است كه در ابواب مختلف مطرح است ؛ از جمله در باب چهل و دوم از ابواب ما يكتسب به در جلد دوازده وسائل الشيعه هفده روايت نقل شده است . در باب سى و پنجم از ابواب ما يكتسب به در جلد سيزده مستدرك الوسائل بيست و سه روايت و . . . بنابراين ، اصل حرمت كمك به ظالمان جاى بحث ندارد . البته بعضى از روايات مربوط به اعوان ظلمه و سلاطين جور است كه چه بسا منصرف باشند به كسانى كه شغل آنها ظلم كردن است ، ولى بعضى ديگر از روايات كه سند آنها نيز صحيح يا موثق است اطلاق دارند و كسانى را هم كه در موردى ظلم مىكنند در برمىگيرند و بر حرمت اعانت آنها در همان مورد دلالت دارند . در اينجا چهار روايت را نقل مىكنيم .

1 . روايت على بن حمزهء ثمالى از امام سجاد ( ع ) :

فى حديث قال

: « إيّاكم وصحبة العاصين ومعونة الظالمين » . « 2 »

2 . روايت شيخ صدوق در عقاب الاعمال به سند خودش از محمد بن حسن بن وليد از محمد بن حسن صفار از عباس بن معروف قمى از عبدالله بن مغيره ، از سكونى از امام صادق ( ع ) از رسول اكرم ( ص ) :

فى حديث قال :

« من تولّى خصومة ظالم أو أعانه عليها نزل به ملك الموت بالبشري بلعنة وبنار جهنم وبئس المصير » . « 3 »

3 . روايت شيخ صدوق در عقاب الاعمال از پدرش از سعد بن عبدالله اشعرى قمى از احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن محبوب از عبدالله بن سنان :

( 1 ) . مائده ( 5 ) : 2 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 17 ، ص 177 ، ح 1 . ( 3 ) . همان ، ص 181 ، ح 14 .