كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٧

احكام فروش اجزاى ميته

احكام فروش اجزاى ميته

احكام فروش اجزاى ميته

مسألة 3 : لا إشكال في جواز بيع ما لا تحلّه الحياة من أجزاء الميتة ممّا كانت له منفعة محلّلة مقصودة كشعرها وصوفها بل ولبنها إن قلنا بطهارته ، وفي جواز بيع الميتة الطاهرة كالسمك ونحوه إذا كانت له منفعة ولو من دهنه إشكال لا يترك الاحتياط .

ترجمه : فروش آنچه از اجزاى ميته كه حيات در آن حلول نكرده و داراى منفعت حلال مقصود ] كه عقلاى عالم آن را قصد ميكنند و به خاطر آن پول ميدهند [ باشد جايز است ، مانند مو و پشم ميته . حتى شير آن نيز در صورتى كه قائل به طهارت چنين شيرى باشيم جايز است . « 1 » جواز فروش ميته پاك ، همچون ماهى و مانند آن « 2 » در صورتى كه داراى منفعت حلال باشد ، گرچه منفعت از روغن آن باشد ، اشكال دارد و نبايد احتياط ترك شود .

شرح : بحث در مسأله سوم درباره دو مطلب است :

1 . خريد و فروش آن بخش از اجزاى مردار كه حيات در آنها حلول نميكند ؛

2 . خريد و فروش آن دسته از مردارهايى كه شرعاً محكوم به طهارت هستند .

مقدمه : ميته حيوانات از يك نظر به سه دسته تقسيم مىشوند :

( 1 ) . در كتاب طهارت در مباحث نجاسات ، شير ميته را پاك دانستهاند ، همين‌طور است تخممرغ ، شيردان ، كيسهء مُشك و عنبر . ( 2 ) . همچون حيوانات و حشراتى كه خون جهنده ندارند ، مثل مار ، قورباغه ، عقرب و ملخ .