مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٩

روايات امام عليه السلام دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام

گردنش خون جارى است آن بره از آن تو است به پسرعمويت فرمان بده تا به سمت او برود و او را سر ببرد و از طرف گردنش پوست كند و داخل پوست را برگرداند مىبينى دباغى شده است . به‌زودى من روح ( فرشتهء مخصوص ) و جبرئيل را به همراه دوات و قلم و مدادى فرو مىفرستم : آن مداد از مدادهاى روى زمين نيست ، مدادى ماندگار است و آن پوست نيز مىماند ، زمين آن را نمىخورد و خاك آن را نمىپوساند ، هر چه منتشر شود چيزى جز شادابى و طراوت نيفزايد ، جز اينكه آن محفوظ و مستور است .

پس وحيى مىآيد كه تمام آنچه بود و خواهد شد را به تو اعلام مىكند و تو آن را بر پسرعمويت املا مىكنى و او بايد بنويسد و از آن دوات استفاده كند ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم پس از آن رفت تا به كوه احد رسيد و آنچه خداوند دستور داده بود انجام داد و هر چه را كه پروردگارش توصيف كرده بود روبرو شد ، چون شروع به پوست كندن آن برّهء گوسفند شد ، جبرئيل و روح‌الأمين با گروهى از فرشتگان كه جز خدا و حاضران در انجمن كسى شمار آنها را نمىداند .

آنگاه على عليه السلام پوست را مقابل وى گذاشت ، آن را با دوات و مدادى سبز به سبزى نهالى تازه و سبزتر و نورانىتر از آن آورد سپس بر محمّد صلى الله عليه و آله و سلم وحى نازل شد و او املا مىكرد و على عليه السلام مىنوشت ، هر زمانى را با آنچه در آن زمان رو مىدهد توصيف مىكرد و اشاره چشم و هر نگرشى را و آنچه بود و تا روز قيامت خواهد شد و چيزهايى را كه تأويل آنها را جز خدا و راسخان در علم نمىدانند براى او تفسير كرد و او را از اولياى خدا كه از نسل او تا روز قيامت به‌وجود مىآيند خبر داد و