مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٦

شرح حال مادر آن حضرت

از عالم غيب آوردند كه شربتى از آب ، سفيدتر از شير و شيرين‌تر از عسل و سردتر از يخ داخل آن بود ، به من آشاماندند و من آن را نوشيدم سپس دستور آميزش دادند كه من با شادمانى انجام دادم و اين رفتار با همه ما ( امامان ) صورت مىگيرد ! بنابراين به‌خدا سوگند كه اين مولود صاحب شماست .

آرى نطفهء امام چهل شبانه‌روز در رحم قرار دارد كه ستونى از نور در همان شكم مادرش در اختيار او قرار مىگيرد و با آن تا جايى كه چشم مىبيند مىنگرد و چون چهار ماه تمام مىشود فرشته‌اى به نام « خير » مىآيد ، به بازوى راستش مىنويسد : « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » « 1 » و چون مادرش او را وضع حمل مىكند دست بر زمين ، سر به طرف آسمان بلند كرده و شهادت مىدهد كه موجود قابل پرستشى جز خداى يكتا نيست . و مناديى از طرف عرش از افق اعلا به نام او و نام پدرش ندا مىدهد : اى فلانى پسر فلانى ، خداى بزرگ مىفرمايد :

مژده باد تو را كه بندهء خالص و از ميان خلق برگزيدهء من و رازدار منى و گنجينهء علم من از آنِ تو است و كسانى را كه دوستدار تواند رحمت خود را واجب كرده و در جايگاه مخصوص جاى مىدهم و بر مجاورت خودم فرود مىآورم .

وانگهى به عزّتم سوگند كه دشمنان تو را بر دوزخ و سخت‌ترين عذابم وارد مىكنم هرچند كه در دنيا او را گشايش بخشم ! و چون صداى منادى

( 1 ) - انعام / 115 : كلام پروردگارت با صدق و عدل تكميل شد و هيچ‌كس قادر نيست كلمات او رادگرگون سازد .