علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٩

دستور امام به فرمانداران

بدون قصد كسى را كشتى ، مثل اينكه خواستى كسى را با تازيانه يا شمشير يا دست ادب كنى ، اما او درگذشت نبايد نخوت و خودخواهى تو سبب شود كه ديه مقتول را به اولياى او نپردازى .

زنهار كه خودپسند باشى و به آنچه از خودپسنديده‌اى اعتماد كنى .

زنهار از اينكه دوستدار چاپلوسى باشى و بخواهى مردم تو را بسيار بستايند . اين موارد ، فرصت‌هاى مناسبى است براى شيطان كه نيكى نيكوكاران را از بين ببرد .

زنهار كه بر مردم منت‌گذارى و بخواهى خدمت خود را به رخ آنان بكشى ، يا كار خود را از آنچه هست بيشتر بنمايى . يا وعده‌اى به مردم بدهى ولى به آنان وعده عمل نكنى . چه منت ، نيكى را از ميان مىبرد . زياد جلوه دادن خوبى ، نور حق را بر طرف مىسازد و خلف وعده موجب دشمنى خدا و مردم مىشود . چنان كه خدا فرموده : « دشمنى بزرگى است نزد خدا ، كه بگوييد آنچه را نمىكنيد . » « 1 »

زنهار از شتابزدگى در كارها پيش از آنكه وقت آن برسد .

زنهار از سستى در كار ، هنگامى كه امكان انجام آن هست .

زنهار از لجاجت و پافشارى در كارى كه راه صواب از خطا در آن روشن نيست .

زنهار از انجام ندادن كارى كه درست بودن آن واضح است . هر كار را در جاى خود قرار ده ، و در وقت خود آن را به انجام رسان .

زنهار از انحصارطلبى و به‌خود اختصاص دادن آنچه همه در آن

( 1 ) كبر متقاً عند الله ان تقولوا ما لا تفعلون . ( آيه 3 - از سوره 61 « صف » )