علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣١٣
حاكميت توده
حاكميت توده
حاكميت توده
* بدون مشاوره ، خيرى در كار نخواهد بود .
* من فردى از شما هستم ، سود و زيانى كه براى شما باشد براى من هم هست .
* با توده مردم باشيد ، زيرا كه دست خدا همراه جماعت است .
* دل‌هاى مردم گنجينه حاكم است ، هرگونه عدل يا جورى را كه در آنها بگذارد ، همان را بازخواهد يافت .
امام على
* سخنى گفت كوتاه و رسا ، ساده و عميق مانند خود حقيقت ، كه گويى شراره‌اى از عقل و ندايى از روح است :
« شگفتا ! آيا خلافت به رفاقت و خويشى بستگى دارد ؟ »
چنان كه گذشت ، خلافت پيش از آنكه به علىبن ابيطالب برسد ، در شرف تغييرشكل به نظام سلطنت اموى بود و يا همان‌وقت هم به سلطنت اموى تبديل شده بود ! حكام ، فرمانروايان ، وزيران ، وزارت‌طلبان و وزيرتراشان يقين كرده بودند كه همواره حكومت حق آنهاست و با عواملى از قبيل روابط خانوادگى ، حسب و نسب ، پول‌ها و رشوه‌هايى كه براى تثبيت آن خرج مىشود و يا مذاكرات و