علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٥

صداى محمد

كودكان نادان را تحريك كردند كه پيامبر را سنگباران نموده و او را مسخره نمايند .

اما دلهاى اين ستم‌ديدگان و آوارگان و بردگان كه « بلال » مؤذن پيامبر - و نخستين مؤذن در اسلام - هم جزو آنها بود ، با صدايى كه ژرف‌تر از سرود صبحگاهى و نشاطانگيزتر از سايه بىدريغ شب و نافذتر از همه بانگ‌ها بود ، آرامش يافت و روشن گرديد :

« مردم همه روزىخوار وخاندان خداوندند و محبوبترين فرد در نزد او كسى است كه براى خاندان او مفيدتر باشد » .

اين صدا ، صداى محمد بود .

* * * اما دشمنانش و آنهايى كه او را آماج سنگها كرده و مسخره مىنمودند ، اين صداى زندگىبخش را از او شنيدند : « ولو كنت فظاً غليظالقلب لانفضّوا من حولك فاعف عنهم واستغفر لهم و شاورهم فىالامر و اذا عزمت فتوكل علىاللَّه ان‌اللَّه يحب‌المتوكلين » « 1 » اگر تو درشت‌خوى و سنگين‌دل بودى از گرد تو پراكنده مىشدند ، از آنها درگذر و عفو كن و براى آنان طلب آمرزش بنما و در كار با آنها به مشورت بپرداز و چون تصميم گرفتى بر خداى توكل كن كه خداوند متوكلان را دوست دارد .

اين صدا ، صداى محمد بود .

* * * اما رزمندگان . . .

( 1 ) سوره آل عمران