مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٣

نُصوص دربارهء امامت

آن نوشته به دست ما رسيده است . » . « 1 »

7 - از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم :

مردى از پيروان مختار مرا ديد و عقيدهء خودش را ابراز كرد و گفت :

محمّدبن حنفيّه امام است . امام باقر عليه السلام با شنيدن اين سخن خشمگين شد و فرمود : « به او نگفتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام وصيّت كرد و همچنين به حسن و حسين عليهما السلام و هر سه را به جانشينى خود تعيين كرد و چون على عليه السلام درگذشت به حسن و حسين عليهما السلام وصيّت كرد و اگر آن را از آن دو دريغ مىداشت مىگفتند : ما هم مثل تو وصى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مىباشيم و او چنين كارى را نكرد .

حسن به حسين عليهما السلام وصيّت كرد و اگر مىخواست از وى دريغ كند ، مىگفت : من هم مانند تو وصىّ معيّن پيامبر و على هستم و او چنين نكرد .

خداى عزّوجلّ فرموده است :

« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ » « 2 » و اين آيه دربارهء ما و فرزندان ماست » . « 3 »

8 - از زراره و ديگران نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :

« چون حسين عليه السلام به شهادت رسيد محمّدبن حنفيّه كسى را به خدمت علىّبن حسين عليهما السلام فرستاد و با وى خلوت كرد و عرض كرد : برادرزادهء عزيزم مىدانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم وصيّت و امامت را پس از خود به


( 1 ) - كافى : 1 / 290 . ( 2 ) - احزاب / 6 : خويشاوندان نسبت به يكديگر سزاوارترند . ( 3 ) - كافى : 1 / 291 .