مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٦
روايات امام عليه السلام دربارهء حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم
مىناميدند . و دو شمشير ديگر داشت كه يكى را « مخذم » و ديگرى را « رسوم » مىگفتند . و الاغى داشت كه به آن « يعفور » مىگفتند . و عمامه‌اى داشت به نام « سحاب » . و زرهى داشت كه به آن « ذات الفضول » مىگفتند ؛ سه حلقه نقره‌اى از جلو و دو حلقه از پشت سر داشت .
آن حضرت پرچمى به نام « عقاب » داشت و شترى به نام « ديباج » كه آن را بار مىكرد و بيرقى به نام « معلوم » و زرهى به نام « اسعد » كه تمام اينها را در وقت وفاتش به على عليه السلام داد و انگشترى خود را درآورد و در انگشت على عليه السلام كرد .
على عليه السلام نقل كرده است كه در دستهء شمشيرى از شمشيرهاى آن حضرت نوشته‌اى يافت كه در آن سه حرف ( سه جمله ) نوشته بود : با هر كه از تو بريده ، تو بپيوند ، و حق را بگو هر چند به زيان تو باشد ، و به هر كه بر تو بدى كرده است ، نيكى كن ! » . « 1 »
31 - از علىّبن اسباط و ديگران در حديث مرفوعى از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، مىگويد : عرض كردم مردم گمان مىبرند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نه نوشتن بلد بود و نه خواندن ! فرمود : « دروغ مىگويند ، خدا ايشان را لعنت كند ! چگونه چنين چيزى ممكن است در حالى كه خداى عزّوجلّ فرموده است : « هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ » « 2 » ؟
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 4 / 177 . ( 2 ) - جمعه / 2 : او ( خدا ) كسى است كه در ميان جمعيت درس ناخوانده رسولى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر ايشان مىخواند ( و در پرتو اين تلاوت ) آنها را تزكيه مىكند ، و به آنها كتاب ( قرآن ) و حكمت را مىآموزد ، هر چند كه پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند .