مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٨

مدايح امام عليه السلام

دودمانى كه بعضى از بعض ديگر فراهم شده‌اند

پس آنچه كردند ، حق و هر قانونى كه گذاشتند درست است

اى فرزند امامان پس از پيامبر و اى پسرِ

اوصياء ! چه مردم به امامت شما اقرار كنند يا نكنند

خلافت ارث پدرى شما بود ، نه از آنِ ( تيم ) ابوبكر

و بخشندگى خدا بسى گسترده است .

اى ابوجعفر ! تو آن امامى كه من دوست دارمش

و مىپسندم ؛ امامى را كه پسنديده است و من پيرو اويم . « 1 »

مالك بن اعيَن مىگويد :

هرگاه مردم طالب علم قرآن باشند

قريش تحت تكفل اويند ( و از او تغذيه مىكنند )

و اگر بگويند : جاى پسرِ دختر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم كجاست ! ؟

شاخه‌هاى بلندى را بدان وسيله خواهى رسى

ستارگانى كه براى مسافران شب مىدرخشند

نسلى كه علم و دانش را به نسل ديگرى ارث مىگذارند . « 2 »

اربلى مىگويد :

اى سواره كه دل بيابانهاى پهن را

بر خشن‌ترين شتر بزرگ لاغر طى مىكنى

همانند كنارهء كوه ، جز اينكه در سير شبانه

از بهم زدن چشم بيننده سبقت مىگيرد

( 1 ) - مناقب : 2 / 294 . ( 2 ) - همان : 2 / 123 .