مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٥
مدايح امام عليه السلام
صاحب ( بن عبّاد ) مىگويد :
عدل و توحيد مذهب من است كه
بدان وسيله ايمان و اسلام مىبالد
و ولايت محمّد و آل او آيين من
و سنگر من دينى تزلزل‌ناپذير است .
و در آنجا رشته‌هاى ريسمان خدا ظفر يافته
و در برابر او كسى است كه راز قضايش حتمى شده است
جايى كه جبرئيل پيام رسان او و كتابش
قرآن است كه علم احكام او در آن است
در حالى كه علم در نزد ايشان فرو آوردن
چشم به طراوت وحى است ، وحيى كه گويى الهام است . « 1 »
حميرى مىگويد :
آيا مرا از محبّت آل محمّد باز مىدارند
در حالى كه محبّت ايشان از وسايل تقرّب من است
و دوستى ايشان مثل نماز است
و بر همهء مردم از هر نمازى واجب‌تر است
آنان اهل بيتى هستند كه خداوند پليدى را
از ايشان برده و از همهء ناپاكىها پاك و پاكيزه نموده است
آنان اهل بيتى هستند كه براى هر مؤمنى از مردم
راه و رابطه‌اى به ولايت ايشان است . « 2 »
( 1 ) - مناقب : 2 / 291 . ( 2 ) - همان : 2 / 294 .