مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦
كرامات امام عليه السلام
لا يَشْعُرُونَ » . « 1 »
جابر مىگويد : همين كه امام عليه السلام از بالاى مناره به زير آمد و ما از مسجد بيرون آمديم ، از آن نخ پرسيدم ، فرمود : « از باقيمانده است » . گفتم :
يابن رسول اللَّه ! از باقيمانده چيست ؟
فرمود : « جابر ! از باقيماندهء اموال بجامانده آل موسى و آل هارون كه فرشتگان آن را حمل كردند و جبرئيل نزد ما قرار داده است . » . « 2 »
17 - از مفضّل‌بن عمر نقل كرده است ، مىگويد : در آن ميان كه ابوجعفر عليه السلام بين راه مكه و مدينه بود ناگهان به گروهى در بين راه رسيد كه مردى بين حاجيان الاغش مرده بود و وسايلش پراكنده شده بود ، مىگريست ! همين كه ابوجعفر عليه السلام را ديد ، رو به آن حضرت كرد و گفت :
يابن رسول اللَّه ! الاغم هلاك شده ، درمانده شده‌ام ، از خداى تعالى بخواهيد الاغم را زنده كند ! راوى مىگويد : ابوجعفر عليه السلام دعا كرد و خداوند الاغ او را زنده كرد . « 3 »
18 - از ابوبصير نقل شده است مىگويد : همين كه بينائيم را از دست دادم به ابوجعفر عليه السلام عرض كردم : شما وارثان رسول خداييد ، مردگان را زنده مىكنيد و كور مادرزاد و پيس را شفا مىدهيد ؟ فرمود : « آرى به اذن خدا . » سپس فرمود : « يا ابا محمّد ! جلوتر بيا ! »
پس دست به صورت و چشم من كشيد و من بينائيم را باز يافتم و همه
( 1 ) - نحل / 26 : و سقف بر سرشان از بالا فرود آمد و عذاب و مجازات الهى از جايى كه نمىدانستند به سراغشان آمد . ( 2 ) - مناقب : 2 / 275 . ( 3 ) - همان .