متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

شد آن تخت شاهى و آن دستگاه * زمانه ربودش چو بيچاده‌گاه

ازو بيش بر تخت شاهى كه بود * از آن رنج بردن چه آمدش سود

گذشته به دو ساليان هفتصد * پديد آوريدش بسى نيك و بد

چبايد همى زندگانى دراز * كه گيتى نخواهد گشادنت راز

همى پروراندت با شهد و نوش * جز آواز نرمت نيآيد به گوش

يكايك چو گوئى كه گسترد مهر * كه خواهد نمودن به من مهر چهر

به دو شاد باشى و نازى بدوى * همه راز دل برگشادى بدوى

يكى نغز بازى برون آورد * بدلت اندر از درد خون آورد

دلم سير شد زين سراى سپنج * خدايا مرا زود برهان ز رنج