متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٠

سهراب

آغاز داستان سهراب

اكنون رزم رستم و سهراب بشنو . سخنهاى ديگر شنيدى ، اين نيز بشنو . داستانى است پر از اشك ، كه هر دل نازكى را از رستم به خشم آوَرَد .

اگر تند بادى برآيد ز گنج * به خاك افگند نارسيده ترنج

ستمگاره خوانيمش ار دادگر * هنرمند گوئيمش ار بىهنر

اگر مرگ داد است ، بىداد چيست * ز مرگ اين همه بانگ و فرياد چيست

از اين راز جان تو آگاه نيست * وزين پرده اندر ترا راه نيست

همه تا در آز رفته فراز * به كس در نشد اين در آز باز

به رفتن اگر بهتر آيدت جاى * گر آرام گيرى به ديگر سراى

نخستين به دل مرگ بستايدى * دلير و جوان خاك نپساودى

اگر آتشى گاه افروختن * بسوزد عجب نيست از سوختن

بسوزد چو در سوزش آيد درست * چو شاخ نو از بيخ كهنه برست

دم مرگ چون آتش هولناك * ندارد ز برنا و فرتوت باك

جوان را چه بايد به گيتى طرب * كه نى مرگ را هست پيرى سبب

درين جاى رفتن بجاى درنگ * بر اسپ قضا گر كشد مرگ تنگ

چنان دان كه داد است بيداد نيست * چو داد آمدست جاى فرياد نيست

جوانى و پيرى به نزد اجل * يكى دان چو دين را نخواهى خلل

دل از گنج ايمان گر آگنده‌اى * ترا خامشى به كه تو بنده‌اى

پرستش همان پيشه كن با نياز * همان كار روز پسين را بساز

برين كار يزدان ترا كار نيست * اگر ديو با جانت انباز نيست