مسكن الفؤاد (ارمغان شهيد) (فارسى) — الصفحة ١١١

روايات

بگو ( اى محمد ) ، كسانى كه در گمراهى كفر هستند خداوند به آنها مهلت و تمكن مىدهد .

تا بيشتر توسعه و آسايش داشته باشند زيرا سهم آنها از دنيا است و در آخرت ، بهره‌اى براى آنها نيست . « وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ » .

روايات

روايات

1 -

روى عبد الرّحمن بن الحجّاج قال ذكر عند ابى عبد اللَّه ( عليه السّلام ) البلاء و ما يخصّ اللَّه عزّ و جلّ به المؤمنين فقال سئل رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) من اشدّ النّاس بلاء في الدّنيا فقال النّبيّون ثمّ الامثل فالأمثل و يبتلى المؤمن بعد ذلك على قدر ايمانه و حسن اعماله فمن صحّ ايمانه و حسن عمله اشتدّ بلائه و من سخف إيمانه و ضعف عمله قلّ بلائه .

عبد الرحمن بن حجاج گويد : خدمت حضرت صادق راجع به بلا و كسانى كه مخصوص به بلا هستند گفتگو شد . حضرت فرمود : از حضرت رسول ( صلّى اللَّه عليه و آله ) سؤال كردند چه كسى در دنيا بيشتر به بلا ، دچار مىشود . حضرت فرمود : پيامبران و بعد از ايشان هر كس به ايشان شباهت بيشتر دارد ، و مؤمن به قدر ايمانش و كار نيكش مبتلا مىشود . پس كسى كه ايمانش صحيح بود و عملش نيكو بود بلاى او سخت است . و كسى كه ايمان كامل نداشته باشد و عملش ضعيف و كم باشد ، بلا و گرفتاريش كمتر است .

2 -

و روى زيد الشّحام عن ابى عبد اللَّه ( عليه السّلام ) قال انّ عظيم الأجر مع عظيم البلاء و ما احبّ اللَّه عزّ و جلّ قوما الّا ابتلاهم .

زيد شحام از امام صادق ( عليه السّلام ) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : بزرگى ثواب با بزرگى بلا است ، و هيچ گروهى را خدا دوست نداشت مگر آنكه آنها را مبتلا كرد .

3 - ابى بصير از حضرت صادق نقل كرده كه فرمود :

انّ للَّه عزّ و جلّ عبادا في الارض من خالص عباده ما ينزل من السّماء تحفة الى الارض الّا صرفها عنهم الى غيرهم و لا بليّة الّا صرفها اليهم .

يعنى : خدا را بندگان خالصى است در روى زمين . آنچه خير دهد از خداوند هر چه خير و بركت آسمان مىفرستد ، از ايشان به سوى ديگران مىرسد . و آنچه بلا و شدت نازل مىشود به ايشان وارد مىشود .

4 - حسن بن علوان از امام صادق ( عليه السّلام ) نقل كرده كه فرمود :