فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى) — الصفحة ١

[ مقدمه مترجم ]

ادامه كتاب

ادامه كتاب

[ مقدمه مترجم ]

[ مقدمه مترجم ]

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

رب يسّر و لا تُعسّر

سبحان يكي پادشاهي كه بساط عظمت او در اوهام انس و جان نگنجد كه :

وَلا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً

( ط - ه : 110 ) و كيفيّت و كميّت در عَتَب جلال او موهوم و ممكن نباشد كه :

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ

( شورى : 11 ) ، و گَرد نقصان فنا و زوال و تغيير بر چهره كبريايي كمال او ننشيند كه :

وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَالإكْرَامِ

( الرحمن : 27 ) ، و آفتاب قدرت جلال او به مُعين و وزير محتاج نگشت كه :

وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأنْتُمُ الْفُقَرَاءُ

( محمد : 38 ) ؛ و سراپرده علم او از سهو و غفلت و جهالت مبرّا و معطّل مانده كه :

لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ

( بقره : 255 ) ؛ و طَيلسان سلطنت او جز ريسمان معدلت نبافته كه :

وَلا يَظْلِمُ رَبُّكَ أحَداً

( كهف : 49 ) ؛ و ذرو قدس او برتر از آن كه طاوسان عقول بشريّت و ارواح نفوس ملكيّت بر آن ترقّي توانند جست يا مُتصاعد توانند شد كه :

وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إلّا قَلِيلًا

( اسراء : 85 ) ؛ و عُقاب وحدانيّت او از عوارض و اوصاف مخلوقات منزّه مانده كه :

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أحَدٌ

( توحيد : 2 ، 3 ) و شُرُع صفات ذات او رفيع‌تر از آن كه خفّاش ذهن و ذكاء انسانيّت كه داغ حدوث بر وجود

لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً

( انسان : 1 ) و سمت :

كَأنْ لَمْ تَغْنَ بِالأمْسِ