مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٩٣٨
مواعظ و حكم و نوادر
خداوند براى نگهدارى و پشتيبانى بس است ! و قرآن به عنوان حجت كافى و در محشر ، به عنوان خصم ( براى كسى كه بدان عمل نكرده ) بس است ! و بهشت براى پاداش و ثواب و دوزخ براى كيفر و عذاب كفايت مىكند » « 1 » .
30 - فرمود : « هر گاه كسى از شما با برادر ( دينى ) خود برخورد كرد بايد محل نور از پيشانى ( محل سجده ) او را ببوسد » « 2 » .
31 - امام مجتبى عليه السلام روز عيد فطر به گروهى گذر كرد در حال بازى و خنده بودند ، بالاى سرشان ايستاد و فرمود : « براستى كه خداوند ماه رمضان را ميدان مسابقه براى خلق قرار داده است تا به وسيله طاعت او براى رسيدن به رضاى او بر يكديگر سبقت گيرند .
مردمى پيش افتادند و كامياب شدند ، و ديگران كوتاهى كردند و نااميد شدند ، بسيار بسيار جاى تعجّب است از كسى كه مىخندد و سرگرم بازى در چنين روزى است كه به نيكوكاران پاداش دهند و بيهوده كاران زيان برند . به خدا سوگند اگر پرده‌ها به يك سو روند ، خواهند دانست كه نيكوكار سرگرم كار نيك و تبهكار مشغول تبهكارى خود است ! » . اينها را گفت و رد شد . « 3 »
32 - شيخ ! ابوجعفر طوسى از اسحاق‌بن اسماعيل نيشابورى ، از قول امام صادق عليه السلام جعفربن محمد ، از پدر بزرگوارش ، از آباء گرامش عليهم السلام آورده است ، مىفرمايد :
« حسن‌بن على عليهما السلام مىفرمايد : خداى تعالى به لطف و رحمتش چون
( 1 ) - همان . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان .