مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٩٢
مناقب و فضائل امام مجتبى عليه السلام
على و پسرانش حسن و حسين را دشمن مىدارم .
نه به خدا سوگند ، چنين نيست كه آنها تصور دارند ، بلكه ما بوديم كه با فرزندان وى در كوه و صحرا خونخواهى حسين را مىكرديم تا قاتلان او را كشتيم سپس امر خلافت به ما رسيد ، پس با ايشان در آميخيتم و آنان به ما حسد ورزيدند و بر ما خروج كردند و قطع رحم را روا دانستند .
به خدا سوگند كه پدرم اميرالمؤمنين مهدى از اميرالمؤمنين ابوجعفر منصور از قول محمد بن على بن عبداللَّه ، و او از عبداللَّه بن عباس نقل كرده مىگويد :
در آن بين كه نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوديم ، ناگاه فاطمه عليها السلام آمد در حالى كه مىگريست ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : چرا گريه مىكنى ؟
عرض كرد : يا رسول اللَّه ! حسن و حسين از خانه بيرون رفته‌اند ، به خدا سوگند نمىدانم كجا رفته‌اند ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : پدرت فدايت باد ! گريه نكن ! زيرا كه خداوند آنها را آفريده است و به ايشان از همه كس مهربان‌تر است ؛ خداوندا اگر آنها راه بيابان را پيش گرفته‌اند نگهدار آنان باش ! و اگر راه دريا را گرفته‌اند ، آنها را سالم بدار !
پس جبرئيل نازل شد ، عرض كرد : يا احمد ! غمگين و محزون نباش كه آن دو در دنيا و آخرت از همه كس برترند و پدر ايشان از ايشان برتر است ، آنان در باغ بنى النجّار خوابيده‌اند و خداوند فرشته‌اى را بر ايشان گمارده تا آنها را نگهبانى كند .
ابن عباس مىگويد : پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم همين كه پيام الهى را شنيد از جا