مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٥٣٧
شهادت امام مجتبى عليه السلام
برادرم خودت را در چه حال مىبينى ؟ فرمود : خود را در نخستين روز از روزهاى آخرت و آخرين روز از روزهاى دنيا مىبينم ! و بدان كه من بر اجلم سبقت نمىگيرم و من همان لحظه‌اى كه اجل فرا رسد بر پدر و جدم عليهما السلام وارد مىشوم درحالى كه جدايى از شما و برادران ديگر و فراق دوستان را خوش ندارم ؛ به خاطر اين گفتارم از خدا طلب مغفرت دارم و به درگاه او توبه مىكنم ، بلكه به‌خاطر علاقه‌ام به ديدار رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و اميرالمؤمنين ؛ علي بن ابىطالب عليه السلام و ديدار مادرم فاطمه ، و حمزه و جعفر عليهم السلام رفتن به آن جا را دوست دارم !
و البته كه خداى تبارك و تعالى نسبت به هرچه هلاك شود جايگزين و راجع به هر مصيبتى تسليت و نسبت به هرچه از دست رود ، جبران‌كننده است .
برادرجان ! اندكى پيش با چشمم پاره‌هاى جگرم را در طشت ديدم ، و البته آن كه مرا دچار اين مصيبت كرده خوب مىشناسم و مىدانم از كجا آمده است ! برادرم تو مىخواهى با او چه كنى ؟ عرض كرد : به خدا سوگند كه او را مىكشم ! فرمود : بنابراين هرگز قاتلم را به تو معرفى نخواهم كرد ! تا وقتى كه تو با رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ديدار كنى ! ولى اينك وصيت مرا بنويس :
اين وصيتى است كه حسن‌بن على به برادرش حسين‌بن على مىنمايد ؛ وصيت مىكند كه او شهادت مىدهد بر اين كه خدايى جز خداى يكتاى بىشريك نيست ، و او را چنان كه شايسته است بندگى مىكند ، نه او را در ملك و سلطنت شريكى است و نه نگهدارنده‌اى از خوارى ، و به يقين او همه چيز را آفريده و به اندازه خاصى مقدر و