مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٥٣٢

شهادت امام مجتبى عليه السلام

اذن رسول‌خدا صلى الله عليه و آله فريادها برآوردى ، درحالى كه خداى تعالى فرموده است : « إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى » . « 1 »

به جان خودم سوگند كه تو پدرت و فاروق او ( عمر ) در جاى را وارد بر رسول‌خدا صلى الله عليه و آله كردى كه نزديكى آن‌ها به رسول‌خدا صلى الله عليه و آله باعث اذيت و آزار آن حضرت است ! در حالى كه آن‌ها حق آن بزرگوار را در مورد فرمانى كه خداوند بر زبان رسول‌خدا صلى الله عليه و آله به ايشان داده بود رعايت نكردند !

همانا خداوند نسبت به مردگان مؤمنان حرام كرده است آنچه را كه نسبت به زندگانشان حرام ساخته است !

و به خدا سوگند اى عايشه ! اگر تو نسبت به خاكسپارى حسن عليه السلام كنار پدرش رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ناراضى بودى ، درحالى كه بين ما و خدا جايز مىبود مىدانستى كه بر خلاف ميل تو او دفن مىشد ! هرچند كه تو نمىخواستى .

امام صادق عليه السلام فرمود : آنگاه محمدبن حنفيه سخن آغاز كرد و گفت : اى عايشه ! روزى بر استر سوار مىشوى و روزى بر شتر ، تو نه بر خودت تسلط دارى و نه اختيار اين زمين را دارى ، همهء اين‌ها به خاطر عداوتى است كه با بنىهاشم مىورزى !

فرمود : عايشه روبه محمد كرد و گفت : اى پسر حنيفه ! اينها فرزندان فاطمه هستند كه حرف مىزنند ، تو ديگر چه مىگويى ؟ امام حسين عليه السلام


( 1 ) - حجرات / 3 : آنها كه صداى خود را نزد رسول‌خدا صلى الله عليه و آله كوتاه مىكنند همان كسانى هستند كه خداوند دلهايشان را براى تقوا خالص نموده است .