مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٤٣٠
آنچه بين آن حضرت و معاويه گذشت
نوشته بود و مرا به بدگمانى و بدانديشى كه من برخود روا نمىدارم ، سرزنش كرده بود ! و تو نيز در آنچه من و خود را بدان مثل زده‌اى خطا كرده‌اى ، بلكه مثل من و شما چنان است كه طارق خزاعى در پاسخ اميّه ( بن اسكر ) دربارهء شعر وى گفته است :
به خدا سوگند كه در اين سخنى كه مىگويم راست گويم كه چگونه نسبت به آنانى كه دربارهء من بدگمانند و مرا متهم مىكنند عذرخواهى كنم !
زيرا اگر قبيلهء زبينه به هلاكت رسند و بنى لحيان گرفتار ناراحتى گردند و بگريزند ، من بايد سرزنش شوم ؟ !
ابوالفرج مىگويد : نخستين كارى كه حسن عليه السلام در ميان خلفا انجام داد اين بود كه حقوق رزمندگان را صددرصد اضافه كرد ، و على عليه السلام نيز در جنگ جمل همين كار را كرد ، و حسن عليه السلام موقعى كه به خلافت رسيد ، چنين كرد و خلفاى پس از وى نيز در اين كار از او پيروى كردند .
و حسن بن على عليهما السلام نامه‌اى به اين مضمون به معاويه نوشت و به وسيلهء جُندب بن عبداللَّه ازدى براى او فرستاد :
« به نام خداوند بخشنده مهربان ، اين نامه‌اى است از بندهء خدا حسن بن على اميرالمؤمنين عليه السلام به معاوية بن ابى سفيان ، سلام بر تو !
خداوندى را سپاس مىگويم كه معبودى جز او نيست ، امّا بعد ، همانا خداوند محمد صلى الله عليه و آله را به عنوان رحمت براى عالميان قرار داد ، و به مؤمنان منّت نهاد و او را به سوى همهء مردم فرستاد تا بترساند آن