مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٤٢٩
آنچه بين آن حضرت و معاويه گذشت
جايگير شود .
سزاوارى كه در روز جنگ با نيزه‌ها دشمن را هدف كنى كه زنها از داغشان بر سينه‌ها بكوبند .
خليجهاى خروشان پرآب كه تلّهاى خاك و جسرهاى ساحل خود را فراگيرد
كسى بخشاينده‌تر از او نيست زيرا او كسى است كه هزاران كيسه‌ها ( ى پول ) مىبخشد ! « 1 »
راوى مىگويد : و عبد اللَّه بن عباس نيز از بصره ، نامه‌اى به اين مضمون به معاويه نوشت :
اما بعد ، اى معاويه ! تو با اين كارى كه كردى ؛ مردى از قبيله بنى قين را پنهانى به بصره فرستادى و مىخواهى از غفلتهاى قريش اطلاع حاصل كنى همانند آنچه تاكنون دست يافته‌اى ، اى معاويه ! تو چنانى كه ( اميّة ) بن اسكر مىگويد :
به جان تو سوگند ، مَثل من و طارق خزاعى به آن گاو وحشى مىماند كه براى مرگ خود گودالى كنده است ، و كاردى را كه ( باعث بريدن سر اوست ) از زمين درآورده ، و چون شام گردد بدان وسيله ذبح شود ! به هلاكت دوستان خود كه به سختى دنيا مبتلا شده و به هلاكت رسيده‌اند خورسند شده‌اى !
معاويه در پاسخ وى نوشت :
اما بعد ، حسن بن على عليهما السلام نيز نامه‌اى همچون نامهء تو براى من
( 1 ) - اين اشعار را شاعر معروف عرب « اعشى » دربارهء حوذة بن على حنفى سروده است - م .