مسند الإمام المجتبى (ع) (مسند امام مجتبى ع) (فارسى) — الصفحة ٢٨٨

آنچه بين حسن و حسين با جابر گذشت

تعظيم و بزرگداشت من از ايشان را ديد فرمود :

« جابر ! آيا ايشان را دوست مىدارى ؟ »

عرض كردم : پدر و مادرم فدايت ! با وجود معرفت من به مقام و منزلت ايشان ، چه چيز مىتواند مانع محبت من نسبت به ايشان گردد ؟ !

فرمود : « آيا از فضيلت ايشان تو را آگاه نسازم ؟

عرض كردم : پدر و مادرم فدايت ! چرا

فرمود : « خداى تعالى چون دوست داشت كه مرا بيافريند ، به صورت نطفهء سفيد و پاكيزه‌اى مرا آفريد و آن را در صلب پدرم آدم عليه السلام قرار داد و همچنان آن را از صلب پاكى به رحم پاكى منتقل كرد تا به نوح و ابراهيم عليهما السلام رسيد .

سپس همچنان تا عبدالمطّلب ؛ و از پليدى جاهليت چيزى به من نخورد ، و آنگاه اين نطفه به دو قسمت شد ؛ نيمى به عبداللَّه و نيمى به ابوطالب منتقل شد ، از اين‌رو مرا پدرم به دنيا آورد و نبوت به من پايان گرفت و على عليه السلام به دنيا آمد و وصايت به او پايان يافت ، سپس هر دو قسمت نطفه از من و على به‌هم پيوست پس ما حسن و حسين اين شايستگان و زيبااندامان را به دنيا آورديم ، و به وسيلهء ايشان اسباط نبوت خاتمه يافت و ذريّه مرا خداوند از آن‌ها قرار داد ، و مرا مأمور به فتح شهر - يا شهرهاى - كفر فرمود ، و مردى از ذريهء اين - اشاره به امام حسين عليه السلام كرد - در آخرالزمان خروج كند كه زمين را پر از عدل و داد نمايد چنان كه پر از ظلم‌وجور باشد ، پس اين‌دو پاك و پاكيزه‌اند و اينان سرور جوانان اهل بهشتند .

خوشا به‌حال كسى كه ايشان و پدر و مادر ايشان را دوست بدارد ،