مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٨٤
ماهيت عصمت
را فاسد مىكند و عزل او را لازم مىشمارد . « 1 »
شيعه معتقد است كه معصوم از گناه كوچك و بزرگ ، چه پيش و چه پس از نبوت ، خواسته يا ناخواسته و يا از روى فراموشى و نيز هر نوع پستى مصون هست .
ماهيت عصمت
ماهيت عصمت
عصمت موهبتى الهى است كه خداوند به بنده‌اى از بندگان خود كه خواسته است از گناه چشم بپوشد ، عطا مىكند . به بيان ديگر ، كسى كه در درگاه خداوند اخلاص يافته ( مخلص شده ) ، خدا به او نظر كرده ( مخلص شده ) ، و او را از انجام گناه مصون مىنمايد . اين همان عصمت است .
اين واژه بارها در قرآن به كار رفته و مورد تمجيد قرار گرفته است و گاه به دور شدن قطعى ابليس از مخلصين تصريح شده است .
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ . « 2 »
« ما آنان را با خلوص ويژه‌اى خالص كرديم ، و آن يادآور سراى آخرت بود . »
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا . « 3 »
« و در اين كتاب از موسى ياد كن ، كه او مخلص و پيامبرى و الا مقام بود . »
كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ . « 4 »
« چنين كرديم تا بدى و فحشا را از او دور سازيم ؛ زيرا او از بندگان مخلص ما بود . »
إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ . « 5 »
( 1 ) - ر . ك : شرح صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 53 ؛ عمدة القارى ، ج 18 ، ص 9 ؛ احكام القرآن ابن عربى ، ج 4 ، ص 51 ؛ تفسير قرطبى ، ج 1 ، ص 306 . ( 2 ) - ص ، 46 . ( 3 ) - مريم ، 51 . ( 4 ) - يوسف ، 24 . ( 5 ) - ص ، 83 .