مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — الصفحة ٤٢٣
قرآن
احدهما متعة الحج و الاخر متعة النساء ، فنهانا عنهما . « 1 »
« دو متعه در زمان رسول خدا بودند ، متعه حج و متعه زنان ، ما از آن دو نهى كرديم . »
همان‌طور كه گفته شد ، دليل شيعه براى جايز ازدواج موقت ، قرآن كريم ، روايات پيامبر و عمل اصحاب و تابعان و نيز روايات اهل بيت است . كه در اين مقوله به قرآن كريم و عمل صحابه و تابعان اشاره مىشود .
قرآن
قرآن
آيه‌ى شريفه زير از چند نظر دلالت بر جواز ازدواج موقت مىكند .
. . . فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً . . . « 2 »
« . . . و زنانى را كه متعه ( ازدواج موقت ) مىكنيد ، واجب است مهر آنها را بپردازيد . »
1 - واژه‌ى متعه ، هرچند براى نكاح دائم نيز به كار مىرود ، ولى ظهور در استفاده موقت دارد ؛ چنان كه واژه‌ى نكاح ممكن است در ازدواج موقت به كار رود ولى ظهور در نكاح دائم دارد . پس واژه‌ها در آيه ، زمينه پذيرش ازدواج موقت را دارند .
2 - در آيات 3 ، 4 ، 20 تا 23 همين سوره ، از ازدواج دائم و شروط آن بحث شده است ، طبعا اين آيه اگر بخواهد همان موارد گذشته را بيان كند ، تكرار محسوب مىشود . اين آيه با واژه‌هايى جديد ، بايد نكته‌اى ديگر را مطرح نمايد .
3 - ابى بن كعب ، ابن عباس ، سعيد بن جبير ، ابن مسعود ، سدى اين آيه را چنين تلاوت كرده‌اند : « فما استمتعتم به منهنّ الى اجل مسمى . . . » ، اين افزودگى در آيه‌ى قرآن كه طبعا حمل بر تفسير مىشود ، دلالتى بر ازدواج دائم ندارد ؛ زيرا تعيين اجل در ازدواج دائم نيست ؛ بلكه معين شدن وقت ، ركن اصلى ازدواج موقت است .
4 - محدثان و مفسران برجسته‌ى اهل سنت چون احمد بن حنبل در « مسند » ،
( 1 ) - مسند احمد ، ج 1 ، ص 52 . ( 2 ) - نساء ، 24 .